Dertler ortak: Geçinemiyoruz

Hayat pahalılığı, artan maliyetlere karşı ayakta durmak zorlaşıyor. Pazarcı esnafı, ekmek parası bile kazanamamaktan, vatandaş ise yüksek fiyatlardan şikâyetçi.

Kira ödemek, faturalar için para denkleştirmek, çocuk okutmak, eve ekmek götürmek vatandaşın belini büküyor. Çanakkale Ayvacık ilçesi Gülpınar köyünde kurulan pazarda hem esnaf hem vatandaş şikayetçi. Hayat pahalılığına, artan maliyetlere karşı herkesin derdi aynı: Geçinemiyoruz.

Gülpınar pazarında stant açan esnafın çoğu kadın, aynı zamanda üretici. Tarlada ırgat da olsalar, pazarda esnaf da emeklerinin karşılığını alamamaktan şikayetçiler.

Seslerinin duyulmamasından sitem eden pazar esnafı ve çiftçi Hanife Yılmaz, fiyatların maliyeti dahi kurtarmadığını vurgulayarak, “Yazlıkçıların geldiği dönem olmasına rağmen artık kimse eskisi gibi harcama yapamıyor. Demek ki insanlarda para bitti. Bizde de üretim yapacak güç bitti. Eskiden 23 kilo sebze, meyve alanlar artık yarım kilo bir kilo alıyor. Buna rağmen fiyatlardan şikayet ediyorlar. Fiyatlar benim maliyetimi bile kurtarmıyor. Sabahtan akşama kadar pazardayım en fazla 12 bin TL kazanıyorum. Onun içinde toplayıcıya verdiğim, pazar yeri parası, taşıma parası yok” dedi.

GECE GÜNDÜZ BAHÇEDE

Çiftçilik yapmanın kolay olmadığını dile getiren Yılmaz, “Gece gündüz tarladayım, sürekli çalışıyorum. Kendi emeğimi hiç saymıyorum. İşçi tutup para versek bize bir şey kalmayacak. Maliyetlerimiz çok arttı. Gübre alacak para dahi bulamıyoruz. Çoğu zaman hayvan gübresini kullanıyoruz. Su çok pahalı olduğu için yeterli sulama yapamıyoruz. Haftada ancak bir kere pazara gelebiliyorum. Eskiden pazara 10 çuval biber getirirdim hepsini satardım şimdi 5 çuval getirsem satamıyorum” diye konuştu.

‘ÇALIŞMAZSAM GEÇİNEMEM’

Bal satıcısı Gülhan da 70 yaşında olmasına rağmen ekmek parası peşinde koştuğunu söyledi. “Günü kurtaracak kadar satış yapıp eve dönersem kendimi şanslı hissediyorum. Çalışmazsam geçinemem” dedi.

Başka bir esnaf ise “İşler hiç iyi değil. Eskiden 20 kasa domates getirirdim hepsini satardım. Şimdi 5 taneyi zorla satıyorum. Yaptığım satışlar emeğimi kurtarmıyor. 40 yıldır çiftçiyim, bir evim bir arabam bile yok. Babadan kalan mirasla bir traktör alabildim. Bağ bostanın sulanması, çapalanması, ürünlerin toplanması, pazara taşınması hepsini kendimiz yapmaya çalışıyoruz. İşçiye ödeyecek kadar para kazanamıyoruz” ifadelerini kullandı.

Nefes